Wojna o sukcesję w Bretanii
Wojna o sukcesję w Bretanii 1341-1364 (zwana też wojną dwóch Janów) to konflikt pomiędzy dynastiami Chatillon (w hrabstwie Blois) oraz Montfort o sukcesję bretońską. Konflikt toczył się podczas pierwszej fazy wojny stuletniej.
Do roku 1341 Bretania rządzona była przez władców z dynastii Dreux, wywodzącej się z linii Kapetyngów. Książęta utrzymywali historyczne związki z Anglią a zwłaszcza hrabstwem Yorkshire. Książę Artur II (1262-1312) w pierwszym małżeństwie poślubił Marię de Limoges (1260-1291), w kolejnym zaś Jolantę de Dreux (1263-1322), hrabinę Montfort i wdowę po szkockim królu Aleksandrze III. Małżeństwo Artura i Marii miało trzech synów, wśród nich późniejszych następców Artura II – Jana III i Gwidona, hrabiego de Penthievere. Z Jolantą Artur miał kolejne potomstwo, między innymi syna Jana, hrabiego de Montfort-l'Amaury.
Po uzyskaniu tytułu księcia Jan III w pierwszych latach swojego panowania starał się unieważnić drugie małżeństwo swojego ojca, a tym samym pozbawić swoich krewnych praw do tronu. Zamierzenia te nie powiodły się jednak, a Jan III sam nie posiadający potomstwa, za głównego przeciwnika uznał swojego brata z drugiego małżeństwa Jana (w roku 1331 zmarł jego przyrodni brat Gwidon). Swoją siostrzenicę Joannę de Penthievre (la Boiteuse), jedyną córkę Gwidona uczynił spadkobierczynią tronu, po czym wydał ją w roku 1337 za Karola de Blois – drugiego syna potężnej rodziny hrabiowskiej i bratanka króla Filipa VI. W roku 1340 Jan III zmienił swoje stanowisko, godząc się ze swoim bratem i uznając go swoim następcą. Jan III zmarł 30 kwietnia 1341.
Obaj konkurenci do tronu nie podejmowali wprawdzie żadnych kroków prawnych, podjęli jednak rozmowy z królem Filipem VI. Król jako dziedzicznego spadkobiercę uznał swojego bratanka Karola de Blois, wbrew obowiązującemu Lex Salica, według którego władza należała się Janowi de Montfort.
Ponieważ Karola de Blois popierała znaczna część szlachty, Jan de Montfort zdecydował się na radykalne działania. Zajął stolicę Nantes, przywłaszczając sobie skarb książęcy znajdujący się w Limoges, częściowo należący do Jana III. Po opuszczeniu Nantes w maju 1341 zwołał do siebie szlachtę i kler, z których jednak większa część nie pojawiła się. W czerwcu i lipcu przejął kontrolę nad zachodnimi rejonami kraju, by w sierpniu panować już nad większością księstwa. Pod jego kontrolą znajdowały się m.in. miasta Nantes, Rennes i Vannes. Następnie Jan de Montfort wyjechał do Anglii, gdzie uzyskał od króla Edwarda III wsparcie militarne. Król angielski nadał Janowi tytuł hrabiego Richmond.
Do tego momentu sukcesja bretońska była wewnętrzną sprawą Bretończyków. W południowo-zachodniej Francji od roku 1337 szalała jednak wojna stuletnia, przerwana w roku 1341 zawieszeniem broni. W każdej chwili spodziewano się jednak wybuchu nowych walk.
Gdy król Filip VI dowiedział się o angielskich kontaktach Jana de Montfort, nakazał mu przyjazd do Paryża. Jan nie przyjął jednak zaproszenia, wobec czego król dnia 7 września 1341 w rozporządzeniu z Conflans, uznał Karola de Blois księciem Bretanii i nakazał konfiskatę wszystkich ziem należących do Jana de Montfort.
Do czerwca 1342 Edward III nie przejawiał aktywności we Francji, co było wynikiem podpisanego zawieszenia broni, a to z kolei było na rękę Filipowi VI, który mógł skoncentrować się na walce z niesfornym wasalem. W listopadzie 1341 Jan de Montfort zmuszony został do opuszczenia Nantes po dwutygodniowym oblężeniu. Z inicjatywą taką zwrócili się do niego mieszkańcy miasta, którzy zapewnili mu swobodny wyjazd w celu podjęcia rozmów z Karolem de Blois. Rozmowy zakończyły się jednak niepowodzeniem, a Jan został pojmany i wtrącony do więzienia.
Sprawę Montforta starała się kontynuować jego małżonka Joanna Flandryjska. Obawiając się o swoją pozycję na wschodzie kraju, której nie była w stanie bronić, założyła swoją kwaterę w Hennebont, miejscowości w zachodniej Bretanii. W Paryżu tymczasem szykowano się do odparcia wojsk Edwarda III w Calais, po wygaśnięciu zawieszenia broni. Większa część armii francuskiej została skierowana do walk z Anglikami, pozostawiając Karola de Blois bez pomocy. Karol okazał się jednak doświadczonym wojskowym, a jego armia zdobyła Rennes i Vannes.
Pod koniec listopada 1342 Edward III wylądował ze swoją armią w Breście i pomaszerował na Vannes. Oblężenie miasta przeciągało się, dając czas do nadejścia armii francuskiej. Do większych walk nie doszło jednak, gdyż królowie w dniu 19 stycznia 1343 podpisali kolejne zawieszenie broni w Vannes na wniosek papieża.
Najważniejsze wydarzenia:
- 1343 – Jan de Montfort zostaje wypuszczony z więzienia. Wojska Karola de Blois przypuszczają atak na Hennebont, miasto Joanny Flandryjskiej jednak się broni. Do walk włączają się Anglicy, którzy podpisują z Karolem zawieszenie broni.
- 1344 – Karol de Blois zdobywa przy pomocy armii francuskiej Quimper, gdzie śmierć ponosi 2000 cywilów.
- 1345 – Jan de Montfort stara się bezskutecznie zdobyć Quimper, ponosi śmierć podczas oblężenia. Jego niepełnoletni syn Jan V staje się głównym pretendentem w walce o sukcesję. Sprawami politycznymi i militarnymi w jego imieniu zajmuje się Joanna Flandryjska.
- 1346 – Karol de Blois zostaje pojmany przez Anglików.
- 1355 – Karol de Blois wychodzi z więzienia po wpłaceniu okupu w wysokości pół miliona Ecu.
- 29 listopada 1364 – Bitwa o Auray. Bertrand du Guesclin i Karol de Blois ponoszą porażkę w starciu z wojskami Jana V i angielskimi wojskami pod wodza Johna Chandosa. Karol de Blois ponosi śmierć podczas bitwy.
- 1365 – Jan V zostaje uznany księciem Bretanii, wdowa po Karolu podpisuje z nim porozumienie pokojowe w Guerande, zrzekając się praw sukcesyjnych. Jan V uznaje władzę króla francuskiego.
Wojna sukcesyjna nie obfitowała w wielkie starcia, była sceną licznych pojedynków rycerskich, oblężeń i mniejszych potyczek. Sławę zyskała dzięki tzw. ,,turniejowi trzydziestu,, (Combat des Trente) w dniu 27 marca 1351 r. Był to rycerski turniej, w którym trzydziestu rycerzy z obozu de Blois prowadzonych przez Roberta de Beaumanoir zmierzyło się z taką samą liczbą rycerzy z obozu de Montfort pod wodzą Roberta Bemborougha. Po zaciętej walce i śmierci Roberta Bemborougha oraz ośmiu jego towarzyszy, zwycięzcami turnieju zostali Francuzi. Mimo że turniej nie miał większego wpływu na działania wojenne, powstały o nim liczne legendy. W jednej z nich Robert de Beaumanoir, bardzo wyczerpany i krwawiący obficie z wielu ran poprosił w przerwie między walkami o coś do picia. Jego przeciwnik Robert Bemborough w odpowiedzi kazał mu pić własną krew...
Po podpisaniu pokoju w Guerande konflikty w Bretanii trwały nadal, znajdując swój koniec w roku 1379. W wyniku trwających ponad 40 lat walk, konfiskat i trybutów ucierpiała najbardziej ludność cywilna. Mimo to miasta Nantes, Rennes i Quimper uzyskując liczne przywileje znacznie poprawiły swoją pozycję.
- Michael C.E.Jones: The Breton Civil War, Woodbridge 1981. ISBN 0-8476-7029-5

Jest to fragment artykułu Wojna o sukcesję w Bretanii z darmowej encyklopedii Wikipedia. Na Wikipedii dostępna jest lista autorów.
Na pl.wikipedia.org artykuł Wojna o sukcesję w Bretanii był wyświetlany 217 razy w ciągu ostatnich 30 dni. (Stan z dnia: 05.10.2013)
Zdjęcia dotyczące Wojna o sukcesję w Bretanii
Miniatura:
Oryginał:
Wyniki wyszukiwania na Google i Bing
1
>30
1
Wojna o sukcesję w Bretanii – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wojna o sukcesję w Bretanii 1341-1364 (zwana też wojną dwóch Janów) to konflikt pomiędzy dynastiami Chatillon (w hrabstwie Blois) oraz Montfort o sukcesję ...
pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_o_sukcesj%C4%99_w_Bretanii
2
>30
2
Wojna stuletnia – Wikipedia, wolna encyklopedia
[edytuj | edytuj kod]. Information icon.svg Osobny artykuł: Wojna o sukcesję w Bretanii.
pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_stuletnia
3
>30
3
Wojna sukcesyjna – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wojna sukcesyjna, wojna o sukcesję – wojna między pretendentami ( potencjalnymi następcami) do tronu po zmarłym władcy. Może się ona toczyć w łonie ...
pl.wikipedia.org/wiki/Wojna_sukcesyjna
4
>30
4
Wojna o sukcesję w Bretanii - Sciaga.pl
Materiały zgromadzone w serwisie Sciaga.pl opisane tagiem: Wojna o sukcesję w Bretanii.
www.sciaga.pl/tag/wojna-o-sukcesje-w-bretanii/
5
>30
5
Wojna o sukcesję w Bretanii – Wikipedia, wolna encyklopedia
15 Mar 2013 ... Wojna o sukcesję w Bretanii 1341-1364 (zwana też wojną dwuh Januw) to konflikt pomiędzy dynastiami Chatillon (w hrabstwie Blois) oraz ...
ortografia4.appspot.com/wiki/Wojna_o_sukcesj%C4%99_w_Bretanii
6
>30
6
Wojna o sukcesję w Bretanii - eduteka.pl
Wojna o sukcesję w Bretanii 1341-1364 (zwana też wojną dwóch Janów) to konflikt pomiędzy dynastiami Chatillon (w hrabstwie Blois) oraz Montfort o sukcesję ...
www.eduteka.pl/temat/Wojna-o-sukcesje-w-Bretanii
7
>30
7
Trochę historii - Dom Bretanii
W roku 799 Bretania została co prawda włączona do państwa Karola Wielkiego, ... W 1341 r. rozpoczęła się długoletnia wojna o sukcesję bretońską, w której na ...
www.dombretanii.org.pl/pl/item_71.html
8
>30
8
Joanna de Penthievre - Smolec.pl
IV.1341 r. zmarł stryj Joanny, książę Bretanii Jan III Dobry. Nie pozostawił po sobie ... Wybuchła długoletnia wojna o sukcesję bretońską. Większość bretońskiej ...
www.smolec.pl/kobiety/joanna_de_penthievre.htm
9
>30
9
Jan III - Wladcy.myslenice.net.pl
Syn Artura II Robertyng-Capet-Dreux księcia Bretanii, hrabiego Richemont, ... Jego śmierć spowodowała w Bretanii wojnę o sukcesję, która trwała od 1341 roku ...
www.wladcy.myslenice.net.pl/Bretania/osoby/Jan%20III.htm
10
>30
10
Wojna o sukcesję w Bretanii - rss - rss.fejm.pl
lit., polskie znaki, ort. ← poprzednia wersja. Wersja z 19:04, 29 maj 2012. Linia 1: Linia 1: − '''Wojna o sukcesję w Bretanii''' [[1341]]-[[1364]] (zwana też wojną ...
rss.fejm.pl/m-wojna-o-sukcesje-w-bretanii-610262
Wyniki wyszukiwania dla "Wojna o sukcesję w Bretanii"
Google: ok. 32.200
bing: ok. 33
Wojna o sukcesję w Bretanii w nauce
Wojna o sukcesję w Bretanii – Wikipedia, wolna encyklopedia
Wojna o sukcesję w Bretanii 1341-1364 (zwana też wojną dwóch Janów) to konflikt pomiędzy dynastiami Chatillon (w hrabstwie Blois) oraz Montfort o sukcesję ...
Anna Bretońska – Wikipedia, wolna encyklopedia
Od czasu wojny o sukcesję bretońską (1341-1365) w Bretanii obowiązywało częściowo prawo salickie, które dopuszczało kobiety do dziedziczenia tylko w ...
Ludwik XV – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ludwik d'Anjou miał starszego o 3 lata brata, Ludwika, księcia Bretanii. .... Fatalna sytuacja skarbu po wojnie o sukcesję austriacką sprawiła, że w 1749 r. .... która obecnie rekrutowała się z kształconych na uniwersytetach księży świeckich.
20 czerwca – Wikipedia, wolna encyklopedia
Ludwika Waryńskiego w Katowicach zmieniła nazwę na Śląski Uniwersytet Medyczny ... 1347 – Wojna o sukcesję w Bretanii: zwycięstwo wojsk angielskich nad ...
Organizacja Monarchistów Polskich » Mariusz Kopczyński ...
Zarys historii Bretanii i nacjonalistyczne próby jej reinterpretacji ... Również w prezentacji wojny sukcesyjnej (pokrywającej się w czasie i przestrzeni z ..... Autor ukończył prawo na Uniwersytecie Łódzkim; obecnie przygotowuje rozprawę ...
Kalendarium na 365 dni - Nikiszowiec - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl
22 Cze 2012 ... 1944 – Wojna na Pacyfiku: rozpoczęła się bitwa na Morzu Filipińskim. .... polski prawnik, historyk prawa, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego (ur. .... 1347 – Wojna o sukcesję w Bretanii: zwycięstwo wojsk angielskich nad ...
NOWA WOJNA - Wiadomosci.gazeta.pl
NOWA WOJNA: najświeższe informacje, zdjęcia, video o NOWA WOJNA; ... z Uniwersytetu Warszawskiego, taka sytuacja może oznaczać nową wojnę między ..... Przykłady wojen sukcesyjnych: Wojna o sukcesję w Bretanii 1341–1364 Wojna ...
Książki na temat Wojna o sukcesję w Bretanii
Średniowieczni najemnicy
Średniowieczni najemnicy
William L. Urban, 2008
pH,. □. «r. Wojna o sukcesję (1341-1364) w Bretanii byta ważnym elementem wojny stuletniej. Gdy Jan III z dynastii Dreux zmarł w roku 1341 , jego terytoria staty się przedmiotem roszczeń kilku równoprawnych spadkobierców. Karol de Blois ...
Boyne tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt
Boyne tysiąc sześćset dziewięćdziesiąt
Jarosław M. Wojtczak, 2008
... de Tour- ville'a (44 okręty), a następnie w ciągu sześciu dni maja zniszczyli ją częściowo w portach Bretanii i Normandii. ... Anglia i Holandia znowu stanęły przeciw Francji w wojnie o sukcesję hiszpańską (która toczyła się również między ...
Historia Anglii: Do roku 1485
Historia Anglii: Do roku 1485
Jerzy Z. Kędzierski, 1966
Bandy najemnych żołdaków, dla których wojna była matką i procederem, połączyły się w tzw. ... Kością niezgody była kwestia sukcesji bretońskiej, do której z jednej strony rościł sobie pretensje popierany przez Edwarda Jan de Montfort, a z drugiej, Karol hrabia ... W rok później Karol V uznał Montforta księciem Bretanii.
Poczet władców Polski
Poczet władców Polski
Tomasz Biber, Anna Leszczyńska, Maciej Leszczyński, 1999
ŚWIAT AZJA Dżuma, zwana czarną śmiercią (ok.). FRANCJA Wojna o sukcesję Bretanii. BIZANGUM Izw. powstonie zelatów w Soluni (Salanikach) w Macedonii ( do 1347). WĘGRY Rozkwit poństwo pod po- nawaniem Ludwika I Wielkiego (do  ...
Mowia, wieki: magazyn historyczny
Mowia, wieki: magazyn historyczny
1971
Co więcej — to właśnie wojna stuletnia, a raczej spowodowany przez nią układ sił politycznych i stosunków ... monarchowie Anglii i Francji domagali się w Bretanii realizacji tych zasad sukcesji tronu przeciw którym walczyli na terenie Francji.
Rozwój zapytań na Google


Wpisy na blogach na temat
Wojna o sukcesję w Bretanii
Czasopismo Naukowe „Kultura i Historia” » Blog Archive » Czasopismo „Kultura i Historia” | ISSN 1642-9826
Najstarsze internetowe polskie czasopismo naukowe, którego wydawcą jest Instytut Kulturoznawstwa UMCS
www.kulturaihistoria.umcs.lublin.pl/archives/2681
która lektura: Bernard Cornwell JEŹDŹCY Z PIEKIEŁ. HELLEQUIN
„. .
ktoralektura.blogspot.com/2011/12/bernard-cornwell-jezdzcy-z-piekie.html
zakłady bukmacherskie – pasja czy zawód? » Blog Archive » 27 marca
27 marca istnieje 86. (w latom przestępnych 87.
www.sportowezakladybukmacherskie.net.pl/2013/09/21/27-marca/
Generał Jan Henryk Dąbrowski 1755 - 1818 : Zaczęło się w Gdańsku
Śmierć pułkownika de Bréhan hrabiego de Plélo na Westerplatte 27 maja 1734 w obronie Polskiego Króla z rąk Rosjan. mal.
jhdwodz.blogspot.com/2012/11/zaczeo-sie-w-gdansku.html
OBCHODZENIE ŚWIAT TO SPRAWA MIĘDZY TOBĄ A BOGIEM -k.r.k – NIC DO TEGO !!!! jeśli jesteś uczciwy obejzryj. « Miziaforum's Blog
ABY OSZCZĘDZIĆ CZASU PO WYCZERPUJĄCYCH PRZYGOTOWANIACH ŚWIĄTECZNYCH MATERIAŁ W FORMIE AUDIO WIZUALNEJ = = = = DODATEK SPECJALNY - SADYZM NIEWOLNICTWO MASOCHIZM K.RK
miziaforum.wordpress.com/2011/12/23/obchodzenie-swiat-to-sprawa-miedzy-toba-a-bogiem-k-r-k-nic-do-tego-jesli-jestes-uczciwy-obejzryj/
Władymir Kiryłowicz Romanow i wątpliwości dotyczące dziedziczenia praw do tronu | Rodzina Romanowów po 1917 roku
Władymir Kiryłowicz był głową rodziny Romanowów i tytularnym imperatorem Wszechrosji, pretendentem do tronu od 1938 roku, na emigracji posługiwał się on tytułem wielkiego księcia. Władymir Kiryłowicz urodził się 17 sierpnia 1917 roku w Porvo w Finlandii, był jedynym synem wielkiego księcia Kiryła Władymirowicza i wielkiej księżnej Wiktorii Fiodorowny, zwanej z racji swego drugiego imienia Wiktorią…
romanowowie.wordpress.com/2009/01/14/wladymir-kirylowicz-romanow-i-watpliwosci-dotyczace-dziedziczenia-praw-do-tronu/
Nowi najemcy w CH Ogrody w Elblągu | Centra handlowe | propertynews.pl
Czterech nowych najemców podpisało umowy najmu na lokale w Centrum Handlowym Ogrody w Elblągu. Swoje salony otworzą w nich marki z branży obuwniczej, odzieżowej i kosmetycznej.
www.propertynews.pl/centra-handlowe/nowi-najemcy-w-ch-ogrody-w-elblagu,16998.html
Konie achałtekińskie i... inne sprawy!: Bez szans na wielkość.
Z góry zaznaczam, że piszę teraz trochę jak ślepy o kolorach. "Wielkość" to nie jest kategoria ekonomiczna, to nie jest nawet - kategoria polityczna.
boskawola.blogspot.com/2013/08/bez-szans-na-wielkosc.html
Ku innym wymiarom | grawitacja44.wordpress.com
Na naszej planecie odkryto sporo miejsc, w których wystepuja zjawiska niezwykle trudne do wytlumaczenia. Nazwano je elegancko anomaliami i odlozono na bok. Malo kto w obrebie oficjalnej nauki zwraca uwage na fakt, ze sa to anomalie w kazdej niemal dziedzinie: klimatyczne, geologiczne, elektryczne, magnetyczne, a nawet grawitacyjne.Juz w 1928 r. slawny astronom amerykanski James Jeans…
grawitacja44.wordpress.com/2009/09/22/ku-innym-wymiarom/
Rody potomków Chrystusa: Dom Francji | dossierssecrets blog -
dossierssecrets.blog.pl/2011/02/03/rody-potomkow-chrystusa-dom-francji/
123